ನೆನಪು (ಭಾಗ -2)

ಇಂದು,
ಮೂಕವಾಯಿತು ಮಾತು,
ವರಷ ಉರುಳಿತು ಎದರುಗೊಂಡು,
ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ವಿವಶವಾಗಿದೆ ಮನಸ್ಸು,
ಯಾವುದು ಸರಿ, ಯಾವುದು ತಪ್ಪು,
ಯಾರು ಸರಿ, ಯಾರು ತಪ್ಪು,
ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮನಸ್ಸುಇನ್ನು ಉಳಿದಿಲ್ಲಾ.
ಈಗ ಮಾತಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ದೂರವಿರಬಹುದು,
ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ಮೊಳಕೆಯಿಂದ
ಬಂದ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ಯಾರು ಅಳಿಸಿಯಾರು?
….
ಮತ್ತೆ ಬರುವೆ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಿನ ಜೊತೆಗೆ,
ಬಾಲ್ಯದ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೊತೆಗೆ.

—-
-ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ ಎಸ್.

Advertisements

ನೆನಪು

ಅಂದು,
ಆಡಿದೆವು ಜಗವಮರೆತಿ,
ಕಲಿತೆವು ಒಟ್ಟಿಗೂಡಿ,
ಹಂಚಿ ತಿಂದೆವು ಒಂದೇ ತಟ್ಟೆಯಲಿ,
ಕಾಲದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ
ಹರಟೆಹೊಡೆದವು,
ದೊಡ್ಡವರ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗದೆ
ಕುಣಿದ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳು.
ಸಮಯ ಬಂದಾಗ
ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ,
ನಗುವಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಕಳೆದ ಆ ಸುಂದರ
ದಿನಗಳ ನೆನಪೇ…ಅಮರ.

-ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ. ಎಸ್

ನೀ ಶಾಂತವಾದರೇ, ಬದುಕು ಸಾಯುವುದು

o-kadale

ಓ ಕಡಲೇ, ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುತಿರುವೆ
ಈ ಏರುತಿರುವ ಅಲೆಗಳನ್ನು?
ದೃಷ್ಠಿ ಹರಿಯುವ ತನಕ ಸಮನಾಗಿದ್ದು
ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಏರುತಿರುವೆ ಏಕೆ?

ಕಾಣದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಬರುತಿಹುದು
ನೋವು ನಲಿವಿನ ಅಲೆಗಳು;
ಪ್ರೀತಿ ಧ್ವೇಷದ ಅಲೆಗಳು;
ಬದುಕು ಸಾವಿನ ಅಲೆಗಳು;
ಹಂಚುತಿರುವೆ ಸಮನಾಗಿ
ಯಾರಿಗೂ ಭೇದ ಭಾವ ತೋರದೆ.

ಮೋಡಗಳ ತುದಿಗೆ ಕಿರಣಗಳು ತಾಗಿ
ಹೊಳೆಯುತಿಹುದು ಹೊನ್ನಿನ ಬೆಳಕು,
ಮನಸ್ಸಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ರಾಢಿಗೊಳಿಸಿ
ಒಳಗೆ ಮೂಡಿಸಿತು ಬಣ್ಣದ ಕನಸು.

ಹೊಸ ದಿನಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗುವ ಸೂರ್ಯ
ಕಡಲ ಚುಂಬಿಸಿ ಹೊರಟಿಹನು,
ನಮ್ಮಯ ನಾಳೆಯ ಬದುಕಿಗೆ
ಹೊಸ ಚೇತನವ ಮೂಡಿಸಿ ಹೊರಟಿಹನು.

ಅಲೆಯ ಏರುಪೇರುಗಳರಿತು
ಬಾಳುವುದೇ ನನ್ನಿ ಜೀವನ.
ಎಲ್ಲವೂ ಸಮನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ
ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದೇ ಮನುಜ ಮತ;
ಇದೇ ವಿಶ್ವ ಪಥ!

ಓ ಕಡಲೇ, ಎಲ್ಲಿಂದಲಾದರೂ
ಹೇಗಾದರೂ ತರುತಿರು ಅಲೆಗಳ,
ಕಾಣದ ಅಂಚಿಗೆ ತುಡಿಯುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಈ ಅಲೆಗಳೇ ಸ್ಪೂರ್ತಿ.

ನೀ ಶಾಂತವಾದರೇ, ಬದುಕು ಸಾಯುವುದು.


ವಿಶ್ವ ಕೀರ್ತಿ. ಎಸ್.
01-01-2017
(ಕಾಸರಗೋಡಿನ ಕಡಲ ಕಿನಾರೆಯ ಸ್ಪೂರ್ತಿ)

Photo: Kasargod Beach (Editted in PicsArt).
Photo Credit: Viswa Keerthy S

ನನ್ನೂರು ಅಲ್ಲಿದೆ, ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿದೆ

ನನ್ನೂರು ಅಲ್ಲಿದೆ
ಕಣ್ಣು ಹರಿಯುವಷ್ಟು ಕಡಲು
ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಾಚಿದ ಮರಗಳು
ಭೂಮಿ ಕಾಣದಷ್ಟು ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು
ದಾಹ ಬಾರದಷ್ಟು ನೀರಿನ ಒಡಲು
ಕನಸಿಗೂ ಎಲ್ಲೆ ಸಿಗದಂತಿತ್ತು ನನ್ನ ಊರು
ಅಮ್ಮ, ಅಪ್ಪ, ತಾತ, ಅಜ್ಜಿಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ, ತಂಗಿಯ ತುಂಟ ಜಗಳಕೆ
ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೋಡೆಯ ಸೂರು
ಅದರೊಳಗೆ ದುಂಬಿ ಯಂತೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು
ಬಲು ಚೆಂದ ಆ ನನ್ನ ಊರು

ಇದೋ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ ಕಾಯಕವ ಅರಸಿ
ಜೀವದ ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾಂಕ್ರೀಟಿನ ಕಾಡಿಗೆ!
ಎದ್ದು ಬಂದೆ, ಬಂದು ಹೋದೆ, ಹೋಗಿ ಮಲಗಿ
ಜಡ ಹೊಡೆದಿರುವ ಯಂತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿಹೋದೆ!
ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲದ ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಲುಕಿ
ನರಳಿ ಅಳುತಿರುವ ಮನದ ರೋಧನವೇ ನನ್ನ ಸಂಗೀತ!
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಸುವಿಯುವುದ ಕಾಂಚಾಣದ ಅಡುಗೆ
ಬಯಸಿದಾಗ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ!
ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಸಮನಾಗಿಹೊಗಿದೆ ನನ್ನ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯ ತೂಕ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನ್ನಿಸುವುದೂ ಉಂಟು- ಇದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾ?
ಆಸೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನೆಡೆಯುತಿರುವ ದಾರಿ ಇದು
ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯ!

ಮರುಭೂಮಿಯಲಿ ಕೊಂಚ ನೀರು ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಸಿಕ್ಕಿದರು
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ದೋಸ್ತಿಗಳು
ಸುಖ, ದುಃಖ, ನೋವು ನಲಿವು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಹಂಚಿ ಉಂಡರು;
ಇಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಹರಿಯುವಷ್ಟು ಕಡಲಿಲ್ಲಾ
ಇಲ್ಲಿ ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಾಚಿದ ಮರಗಳಿಲ್ಲಾ
ಇಲ್ಲಿ ದಾಹ ಬಾರದಷ್ಟು ನೀರಿನ ಒಡಲಿಲ್ಲಾ
ಪ್ರೀತಿಯ ಗೋಡೆಯ ಸೂರಿಲ್ಲಾ
ಆದರೆ, ಆ ನನ್ನ ಕಡಲು, ಆ ನನ್ನ ಮರಗಳು,
ಆ ನನ್ನ ನೀರಿನ ಒಡಲು, ಆ ನನ್ನ ಸೂರು
ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಈ ಜೀವದ ದೊಸ್ತಿಗಳು!
ಮರೆಯಲಾರೆ ನಾ ಅವರನ್ನು ಮರೆಯಲಾರೆ
….
ಆದರೂ…
ನನ್ನೂರು ಅಲ್ಲಿದೆ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿದೆ.

ವಿಶ್ವಕಿರ್ತಿ ಎಸ್
ವಿಶ್ವ ಪರಿಸರ ದಿನದ ವಿಶೇಷ (ಜುನ್ ೫, ೨೦೧೬)
[ದೂರದಿಂದ ಬಂದು ಸಿಲಿಕಾನ್ ಸಿಟಿ ಎಂಬ ಬಿರುದು ಪಡೆದ  ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಪದ್ಯ]

ಬದುಕಿನ “ತಿಥಿ”

Thithi
ತಿಥಿ ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶ

ಭಾರತೀಯ ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೈಲಿಗಲ್ಲನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಸಿನಿಮಾ ಎಂದರೆ ಅದು ತಿಥಿ.  ಸಿದ್ಧ ಉಡುಪುಗಳಂತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವ ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡುವ ರೀತಿ, ಎರಡನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಿ ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಹೆಮ್ಮೆ ಈ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.  ದೇಶ, ಕಾಲಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಗಳ ಸಂಭಂದಗಳನ್ನು, ಬೆಳ್ಳಿ ತೆರೆಯ ಬಣ್ಣ-ಅರಿಯದ ಬಳಗದಿಂದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಹೊರತಂದಿರುವುದು ಅದ್ಭುತವೇ ಸರಿ.

ಬಹುಶಃ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಎಂದರೇ- ಕ್ಯಾಮರಾ ತೋರಿಸುವ ಜಗತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿರುತ್ತದೆ.  ಕ್ಯಾಮರಾ ಏನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೋ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ನೋಡಬಹುದು.  ಈ ರೀತಿಯ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಒಡೆದಿರುವ ತಿಥಿ, ಕ್ಯಾಮರಾ ಎನ್ನುವ ಒಂದು tool ಇಲ್ಲದೆಯೇ ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು (ಬದುಕನ್ನು) ನೋಡುವ ಅನುಭವ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ.  ಇಷ್ಟುದಿನ ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವದ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದೆವು, ಕ್ಯಾಮಾರಾ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟಾಗ ಕಾಣುವ ನೈಜ ಬದುಕಿನ ಅನಾವರಣ- ನಮ್ಮ ಒಳಗೇ ಇರುವ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಕಾಣದಿದ್ದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊಗುತ್ತದೆ.  ತಿಥಿ ಸಿನಿಮಾದ ವಿಶೇಷ ಇದೇ ಇರಬಹುದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

13174026_10209425162564077_2001680043812246229_nಇಡೀ ಬದುಕಿನ ಕಥೆಯನ್ನು, ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ನಿಮಿಷ ಬರುವ ಸೆಂಚುರಿ ಗೌಡ (101 ವರ್ಷ), ನಾಲ್ಕು dailogueನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.  ಅವನು ಸತ್ತ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ದಿನಕ್ಕೆ, ಅವನ ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನ ಮಕ್ಕಳು (ಸೆಂಚುರಿ ಗೌಡನ ಮಗ ಗಡ್ಡಪ್ಪ; ಗಡ್ಡಪ್ಪನ ಮಗ ತಮ್ಮಣ್ಣ; ತಮ್ಮಣ್ಣನ ಮಗ ಅಭಿ) ಸೇರಿ ತಿಥಿ ಮಾಡುವುದೇ ಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶ.  ಬದುಕಿನ ಅನೇಕ ತುಡಿತಗಳನ್ನು ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟು ಊರಲ್ಲಾ ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ತಿರುಗಾಡುವ ಪಾತ್ರ ಗಡ್ಡಪ್ಪ. ಅಭಿ, ತಮ್ಮಣ್ಣ ಮತ್ತು ಗಡ್ಡಪ್ಪರನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿ, ಅವರರ ಆಸೆ, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಇಡೀ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನೊದೆಕೊಪ್ಪಲು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲೇ, ಆ ಗ್ರಾಮದ ಜನರನ್ನೇ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಹಳ್ಳಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಎಳೆಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲೇ ಬೇಕು.

ಸಣ್ಣ ಕುರಚಲು ಹುಲ್ಲಗಾವಲು, ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ ಮರ, ಗಡ್ಡಪ್ಪ ಆಕಡೆಯಿಂದ ರಭಸವಾಗಿ ಬಂದು, ಮರದ ಬಳಿ ನಿಂತು, ಏಲ್ಲೋ ನೋಡುತ್ತಾ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ tiger brandನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಬದುಕಿನ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ವಿಮರ್ಶಿಸಬಹುದಾದು ಅನುಭವವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.  ಇಡೀ ಸಿನಿಮಾದ ಪೂರ್ತಿ ಗಡ್ಡಪ್ಪ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಾಗದೆ, ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಉಸಿರಾಟದ ಗಾಳಿಯಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.  ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ಗಡ್ಡಪ್ಪನ ಪಾತ್ರ, ಅವನ ಮಾತು, ಅವನ ಯೋಚನೆ ಅವಿಸ್ಮರಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೆಹವಿಲ್ಲಾ.

ಸಿನಿಮಾದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಗಡ್ಡಪ್ಪನ ಕಥೆ- ಆ ಕಥೆಯು ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುವ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ.  ಆ ಕಥೆಯೊಂದೇ ಸಾಕು ತಿಥಿಯನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ವರ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ.  ತಿಥಿ ಸಿನಿಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಸಾಲದು.  ತಿಥಿ ಒಂದು ಅನುಭವ.   ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ನೋಡಿ ಅನುಭವಿಸಲೇ ಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತ್ಯ ಸಾವು ನಂತರ ಅವನ ತಿಥಿ.  ಆದರೆ ಈ “ತಿಥಿ” ಬದುಕಿನ ತಿಥಿ!  ನೀವು ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರಿಯರಾದರೇ, ತಿಥಿ ನೀವು ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ ಸಿನಿಮಾ!!

ಅಂದಹಾಗೆ ಇದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಚಾರಾ.  ಹಾಗೆಯೇ ತಿಥಿ- ಒಂದು ದೇಶ, ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಚಿತ್ರವೂ ಹೌದು.  ಯಾವ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊದರೂ, ಯಾವ ಭಾಷೆಯೇ ಆದರೂ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಒಂದೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೀಡಿದ ರಾಮರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಈರೇಗೌಡರವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾಧಗಳು.

Awards for Thithi

Locarno International Film Festival (2015)
Mumbai Film Festival (2015)
Best Kannada Film (2015) by Karnataka Government
Palm Springs International Film Festival (2016)
Pune International Film Festival (2016)
San Francisco International Film Festival (2016)

Official Trailer of Thithi


ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ ಎಸ್

ನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪಲಿತಾಂಶ

ಕಾಣುವ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಓದಿ ಮುಗಿಸಾಯ್ತು
ನಿದ್ರಿಸುವ ದಿನವೆಲ್ಲಾ
ಏದ್ದಿ ಬರೆದಾಯ್ತು

ಕಾಡುವ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಕಂಡು ಹಿಡಿದಾಯ್ತು
ಬರುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಗೀಚಿ ಬರೆದಾಯ್ತು
ಆದರೂ ಇನ್ನು ಪಲಿತಾಂಶವಿಲ್ಲಾ

ನಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ
ಸೂಕ್ತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೇ ಇಲ್ಲಾ
ಅದಕ್ಕೆ….
“ನನಗಿನ್ನು ಪಲಿತಾಂಶವೇ ಇಲ್ಲಾ”


ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ ಎಸ್

ಮನಸ್ಸಿನ ಕೂಗು

ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಹನಿಯು ಹೇಳುತಿದೆ
ನಾ ನಿನ್ನ ಕಂಡೆ ಎಂದು
ತುಟಿಯಂಚಿನ ನಗುವು ಹೇಳುತಿದೆ
ನಾ ನಿನ್ನ ಬಲ್ಲೆ ಎಂದು
ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸೆಲ್ಲವೂ ಹೇಳುತಿದೆ
ನೀ ನನ್ನ ಕನಸು ಎಂದು
ಪ್ರತಿ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಹೇಳುತಿದೆ
ನೀ ನನ್ನ ಜೀವ ಎಂದು
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಸು
ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳುತಿದೆ
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲ ಎಂದು


ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ ಎಸ್

ಕಾಯಿಸದಿರು ನನ್ನ

ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಬಂದು ಬಡಿಯುತಿರುವೆ
ತೆರೆಯುವೆಯ ನಿನ್ನ ಎದೆಯ ಬಾಗಿಲ
ಅರಿಯದೆ ಬಂದ ನನಗೆ
ಸಿಗುವುದೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ನೇಹ

ಕೈ ಮುಗಿದು ಕೇಳುವೆ
ಕನಸಾಗುವೆಯ ನನ್ನ ನೆನಪಿಗೆ
ಖಾಲಿ ಇರುವುದು ಜಾಗ
ಬರುವೆಯ ನನ್ನ ಹೃದಯಕೆ

ಕಾಯಿಸದಿರು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ
ಮಾತೇ ನಿಲ್ಲುವುದು ನನಗೆ
ನೋಯಿಸದಿರು ನನ್ನ
ಹೃದಯದ ಬಡಿತವೆ ನಿಲ್ಲವುದು ಕೊನೆಗೆ

ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಡ
ಒಪ್ಪಿಕೊ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ
ಒಲ್ಲೆಯೆಂದರೂ ಕಾಯುವೆ
ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಯೇ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ


ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ ಎಸ್

ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಜೀವವೇಇಲ್ಲ

Earth Life

ಹಗಲುಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನಿಲ್ಲ
ರಾತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲ
ಕಾಡುಗಳಿಗೆ ಮರಗಳಿಲ್ಲ
ಮೋಡಗಳಿಗೆ ಮಳೆಇಲ್ಲ

ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ
ಮೋಸಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಇಲ್ಲ
ಬಡವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯವಿಲ್ಲ
ಆಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ;

ಬಾಯಾರಿಕೆಗೆ ನೀರಿಲ್ಲ
ಊರಿಗೆ ಕೆರೆಇಲ್ಲ
ಬೆಟ್ಟದಲಿ ಕಲ್ಲಿಲ್ಲ
ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ವನವಿಲ್ಲ;

ಮಾತುಗಳಿಗೆ ವಿನಯವಿಲ್ಲ
ನಡತೆಗಳಿಗೆ  ಮಿತಿಇಲ್ಲ
ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಮನುಷ್ಯರಿಲ್ಲ
ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಜೀವವೇಇಲ್ಲ


ವಿಶ್ವ ಕೀರ್ತಿ ಎಸ್

ಒಂದೇ ದಾರಿ

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಂಟು ಒಂದು ದಾರಿIMG_9980
ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಸಾವಿನೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ದಾರಿ
ಯಾರಿಗೂ ಭೇದ ಭಾವ ತೋರಿಸದ ದಾರಿ
ಕೊನೆ ಒಂದೇ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುವ ದಾರಿ

ಸಂಭ್ರಮದ ಆರಂಭ ಕಾಣುವ ದಾರಿ
ಜಾತಿ, ಮತ, ಪಂಕ್ತಿ ಎಂದು ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು
ಕಡೆಗಣಿಸುವ ದಾರಿ
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡರೂ ಕರುಳಿಗೆ ಕಾಣದ ಕವಲುಗಳ ದಾರಿ
ಕೊನೆಗೆ ಸೇರುವುದು ದು:ಖದ ದಾರಿ(ಗೆ)

ಯಾವ ದೇವರು ಹುಟ್ಟಿಸಿಲ್ಲ ಈ ಕವಲುದಾರಿ
ನಮ್ಮ ಹೊಲಸು ಮನಸಿನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಈ ದಾರಿ
ಯಾವ ಜೀವಿಯಲ್ಲೂ ಕಾಣದ ಈ ಕವಲು ದಾರಿ
ಮನುಜನಿಗೇಕೆ ಬೇಕು ಈಂತ ದಾರಿ

ಆರಂಭ ಅಂತ್ಯಗಳೆರಡಿರುವುದು ಒಂದೇ ದಾರಿ(ಯಲಿ)
ಜಾತಿ, ಮತ, ಪಂಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕುವ ಈ ದಾರಿ(ಯಲಿ)
ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಸಾಗೋಣ ಈ ಹಸಿರ ದಾರಿ(ಯಲಿ)
ಮನುಜಮತ ಒಂದೇ ಎಂದು ಸಾರುವ ನಮ್ಮ ದಾರಿ(ಯಲಿ)

—–
-ವಿಶ್ವ ಕೀರ್ತಿ. ಎಸ್