ದುಡ್ಡಲ್ಲ ಮುಖ್ಯ, ಜನ

ಅಂದು 26 ಅಕ್ಟೋಬರ್, ಪಾಂಡುಪುರ  ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ 9 ಗಂಟೆಗೆ ಇದ್ದೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಹತ್ತು ಮಾರು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಕ್ಯಾಬ್ ಹತ್ತಿರ, ಸಾರ್ ರಂಗನತಿಟ್ಟು ಪಕ್ಷಿಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಬರ್ತಿರಾ ಅಂದೋ.  ಓ ಬರ್ತೀನಿ, ಎಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದೀರಾ ಅಂದ. ಎಳ್ ಜನ ಇದ್ದಿವಿ ಅಂದೋ.  ಏನ್ ಕೀರ್ತಿ ಕತೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಂತೀರಾ, ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿ, ನಾನು ಇದೆ ತರ ಶುರು ಹಾಗೋ ಕತೆಗಳನ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಲಿ ಓದಿದ್ದೆ, ಆತರ ನಾನು ಬರುದ್ರೆ ಹೆಂಗಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನುಸ್ತು ಅದಿಕ್ಕೆ ಹಂಗೆ ಬರದೆ, ಹಿ ಹಿ ಹಿ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು.  ಸರಿ ಈಗ ಕತೆಗೆ ಬರಣ. ದುಡ್ಡ್ ಎಷ್ಟಾಗುತ್ತೆ ಅಂದೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಅವ್ನು ಒಂದ್ 600 ರೂಪಯಿ ಕೊಡಿ ಸರ್, ನಿಮ್ನ ರಂಗನತಿಟ್ಟು ಗೆಟ್ ಅತ್ರನೆ ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂದ.  ಹೋಗಯ್ಯ ಹೋಗು ನಾವು ಈ ಉರೊರೆ, ನಮ್ಗೆ ಟೋಪಿ ಹಾಕ್ತ್ಯ, ಪಾಂಡುಪುರ ಇಂದ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣ ಒಂದ್ ಆರ್ ಕಿಲೋಮಿಟ್ರು, ಅಲ್ಲಿಂದ ರಂಗನತಿಟ್ಟು ಗೇಟು ನಾಲ್ಕ್ ಕಿಲೋಮಿಟ್ರು, ಒಟ್ಟು ಹತ್ತ್ ಕಿಲೋಮಿಟ್ರುಗೆ ಆರನುರ್ ರುಪಾಯಿ ಕೊಡ್ಬೇಕ, ಬ್ಯಾಡ ಹೋಗಯ್ಯ, ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡ್ ಕೊಡೋರ್ ಯಾರದ್ರು ಬರ್ತಾರೆ ಕಾಯಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮೊದ್ಲು ನಾಷ್ಟ ಮಾಡಣ ಅಂತ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಹೋದೋ.

ನಾಷ್ಟ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿ ಬಂದೋ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ ಹತ್ರನೇ ಆ ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಕ್ಯಾಬ್ ಅವ್ನು ನಿಂತಿದ್ದ.  ಏಲ್ರು ಅವನ ಗಾಡಿ ಹತ್ರಾನೆ ನೇರವಾಗಿ ನೆಡ್ಕೊಂಡಿ ಹೋಗಿ, ಉಲ್ಟಾ ತಿರುಗಿ ನಿಂತ್ಕೊಂಡೊ.  ನಾವ್ ಹೋಗಿ ಅವ್ನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡ್ತಿವೇನೋ ಅನ್ಕೊಂಡ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಲಾರಿ ಸ್ಪಿಡಾಗಿ ಬರ್ತ್ತಿತ್ತು, ಎಲ್ರು ಸುಮ್ನೆ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಕೈ ಅಡ್ಡ ಹಾಕ್ದೋ, ಅವ್ನು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲುಸ್ದ.  ಏನು ಅಂತ ಕೇಳದ? ಪಟ್ಟಣ.. ಪಟ್ಟಣ ಅಂದೋ, ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ.. ಎಸ್ಟ್ ಜನ ಅಂದ, ಏಳ್ ಜನ ಅಂದೋ, ಹತ್ತಿ ಹತ್ತಿ ಅಂತ ಮುಂದೆ ಡೋರ್ ಓಪನ್ ಮಾಡ್ದ.  ಎಲ್ರು ಹತ್ತಿ ಕುತ್ಕೊಂಡೊ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ನಾವು ಅಂಕಲ್ ನ ಮಾತಾಡುಸ್ದೋ, ಅಂಕಲ್ ನಿಮ್ ಹೆಸರೇನು? ಏನ್ ಮಾಡ್ತಿರ? ಅಂದೋ.  ನನ್ನ ಹೆಸರು ಶ್ರೀಧರ್ ಅಂತ, ಮೈಸೂರ್ ಗೆ ಕೆಲ್ಸದ್ಮೇಲೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ ಅಂದ್ರು.  ಸರಿ, ಅಂತು ಇಂತು ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಕ್ಯಾಬ್ ಅವನ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬುದ್ದಿ ಕಲುಸ್ದೋ ಅನ್ಕೊಂಡೋ, ಅವನು ನೋಡ್ತಾನೆ ಇದ್ದ, ಅವನ ಮುಂದೇನೆ ನಾವು ಲಾರಿಗೆ ಹತ್ತಿದ್ದು ಸೂಪರ್ ಅಲ ಅಂತ ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡೋ.  ಲಾರಿ ಲಿ ಇದ್ದಿವಿ ಅಂತ ನನ್   ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತಗ್ದಿ ಅಂಕಲ್ ಫೋಟೋ ತಗ್ದೆ.  ಹಂಗೆ ಬೇರೆ ಫೋಟೋಗಳ್ನ ತಗಿತಿದ್ದೆ.  ಆಮೇಲೆ ಅಂಕಲ್ ನ ಕೆಳ್ದೋ, ಅಂಕಲ್ ರಂಗನತಿಟ್ಟುಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೀವಿ, ಹೆಂಗೆ ಹೋಗೋದು.  ನಾನು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಒಂದು ಕ್ರಾಸ್ ಹತ್ತಿರ ಬಿಡ್ತೀನಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ರೈಲ್ವೆ ಕ್ರಾಸ್ ಬರುತ್ತೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೂರೂ ಕಿಲೋಮಿಟ್ರು ನಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ಬೇಕು, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಬಸ್ ಬರುತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾಯ್ರಿ ಅಂದ್ರು.  ಸರಿ ಅಂಕಲ್ ಅಂದೋ, ಇನ್ನೇನು ಆ ಕ್ರಾಸ್ ಬರ್ಬೋದೇನೋ ಅನ್ಕೊಂಡಿ, ನಾನು ನವೀನ, ಸಂತೋಷ್ ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡಿ, ತಲಾ ಹತ್ತು ರುಪಾಯಿ ಅನ್ಕೊಂಡ್ರೆ, ಏಪ್ಪತ್ತು ರುಪಾಯಿ ಆಗುತ್ತೆ.  ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡನ ಅಂಕಲ್ಗೆ ಕೊಡನ ಅನ್ಕೊಂಡೋ.  ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಕ್ರಾಸ್ ಬಂತು,  ಇದೆ ಆ ಕ್ರಾಸ್, ಇಲ್ಲೇ ಇಳಿರಿ ಅಂದ್ರು ನಾವು ದುಡ್ಡು ಏತ್ತಿ ಅಂಕಲ್ಗೆ ತಗೋಳಿ ಅಂಕಲ್ ಅಂದೋ, ಅಂಕಲ್ ನಿವ್ ಯಾಕೆ ದುಡ್ಡ್ ಕೊಡ್ತೀರ, ನನ್ ನಿಮ್ನ ದುಡ್ಡುಗೋಸ್ಕರ ಕರ್ಕೊಂಡಿ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ. ನೀವೆಲ್ಲ ಹುಡ್ಗುರು, ವಿಧ್ಯಾರ್ತಿಗಳು, ನಾನು ಹೆಲ್ಪ್ ಮಾಡ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ, ದುಡ್ಡ್ ಏನ್ ಬೇಡ, ಆರಾಮಾಗಿ ಹೋಗ್ ಬನ್ನಿ ಅಂದ್ರು.  ನಮ್ಗೆಲ್ಲ ಒಂತರಾ ಮೈ ಜುಮ್ ಅಂತು, ಏನಪ್ಪಾ ಇದು ಅಂಕಲ್ ದುಡ್ಡೇ ತಗೊತಿಲ್ವಲ್ಲ ಅಂತ, ಇಲ್ಲ ಅಂಕಲ್ ನಿವ್ ದುಡ್ಡ್ ತಗೊಳ್ಳೇ ಬೇಕು, ತಗೊಳ್ಳಿ ಅಂತ ಎಷ್ಟು ಹೇಳುದ್ರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಖುಷಿ ಅಂತ ಹತ್ತ್ರುಪಾಯಿ ಕೊಡಿ ಸಾಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಉಲ್ದಿತ್ ದುಡ್ಡೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಬುಟ್ರು.  ನಮ್ಗೆ ಏನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ.  ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಂಕಲ್ ಅಂದೋ.  ಅಯ್ಯೋ ಅಷ್ಟೊಂದ್ ಏನ್ ಬೇಡ್ರಪ್ಪ, ದುಡ್ಡ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಇದ್ರೆ ಹೇಗಾದ್ರು ಮಾಡಬೋದಿತ್ತು.  ಆದ್ರೆ ಜೇವನದಲ್ಲಿ ಆದಲ್ಲ ಮುಖ್ಯ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರೋದು ಜನನ ದುಡ್ಡಲ್ಲ, ಅಂತ ಹೇಳಿ ಲಾರಿ ಓಡುಸ್ಕೊಂಡಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದ್ರು,

ಒಂದು ತಾಸ್ ಅಲ್ಲೇ ಇಬ್ರುನ್ನ ನೋಡ್ದೋ, ಒಬ್ಬರು ದುರಾಸೆಗೆ ಕೆಳುದ್ರೋ, ಅಥವ ಏನ್ ಯೋಚನೆ ಇಟ್ಕೊಂಡಿ ಕೆಳುದ್ರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೆ ಹತ್ತ್ ಕಿಲೋಮಿಟ್ರುಗೆ ಆರನುರ್ ರುಪಾಯಿ ಕೇಳಬಾರದಿತ್ತು.  ಇನ್ನೊಬ್ರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡ್ಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಅಂತ ದಾರಿನು ಹೇಳಿ, ನಮ್ ಖುಷಿಗೆ ಒಂದ್ ಹತ್ರುಪಾಯಿ ಇಸ್ಕೊಂಡಿ ಹೋದ್ರು.  ನಾನು ದುಡ್ಡ್ ಕಮ್ಮಿ ತಗೊಂಡ್ರು ಅದ್ರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಅಂತಿಲ್ಲ.  ಅವ್ರು ಮನಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಲಾರಿಲಿ ನಾನು ಕರ್ಕೊಂಡಿ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ, ನೀವು ಇಷ್ಟೇ ದುಡ್ಡ್ ಕೊಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಕೆಳ್ಬೊದಿತ್ತು.   ಆದ್ರೆ ಅವ್ರು ಹಾಗ್ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ, ಎಲ್ರನ್ನು ಚನ್ನಾಗಿ  ಮಾತಾಡ್ಸಿ, ಒಳ್ಳೇದನ್ನೇ ಹೇಳಿ ಕಳುಸ್ಕೊಟ್ರು.  ಶ್ರೀಧರ್ ಅಂಕಲ್ ಗೆ ಒಂದು ಹಾಟ್ಸ್ ಆಫ್.

ನಾನು ಈ ತರ ಕತೆನೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಮಮ್ಮ ಯಾವಾಗ್ಲು ಹೇಳ್ತಿದ್ರು, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಮಳೆ, ಬೆಳೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಹಾಗ್ತಿದ್ದೆ ಅಂದ್ರೆ ಇ ತರ ಒಳ್ಳೆ ಜನಗೋಳು ಇರೋದ್ರಿಂದ ಅಂತ. ಇದ್ ನಿಜನೋ ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಇತರ ಜನ ಇನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇರೋದಂತೂ ನಿಜ.

-ವಿಶ್ವಕೀರ್ತಿ. ಎಸ್

Advertisements